
Galiza por Palestina chama a todo o pobo galego a solidarizarse co pobo palestino e condenar a agresión militar sionista na Franxa de Gaza concentrandose nas súas cidades e vilas diante do seu Concello, ali donde non exista unha convocatoria en outro lugar, o vindeiro venres, día 2 de xaneiro, ás 20’30 horas da noite.
Para deter os crimes dos israelís contra os palestinos, para esixir o fin da complicidade do goberno español e das institucións europeas cos asesinos, para poñer fin ao cinismo da mal chamada comunidade internacional, manifestate en:
A Coruña: Venres, día 2 de xaneiro, ás 20’30 horas, concentración no Obelisco, Cantóns.
Ferrol: Venres, 2 de xaneiro, ás 20’30 horas, concentración diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia, Praza de España.
Vigo: Venres, día 2 de xaneiro, ás 20’00 horas, concentración diante do MARCO, Rúa do Principe.
Ponteareas: Sádado, 3 de xaneiro, ás 12’00 horas, concentración diante do Concello.
Vigo: Sábado, 3 de xaneiro, ás 19’00 horas, concentración diante do MARCO, Rúa do principe.
Galiza por Palestina pide ao pobo galego que mostre o seu apoio a Palestina colgando bandeiras ou panos palestinos nos seus balcóns.
Pedimoslle tamén que apoie todas as mostras de repulsa á agresión israelí que se convoquen no noso país.
Galicia, 31 de xaneiro do 2008

16 comentarios:
En Monforte de Lemos o luns 5 às 18h diante do Concello. Palestina libre!
¡¡¡¡¡MOI CLARIFICADOR¡¡¡¡¡¡
Atención a esta páxina palestina, Centro de Información de Palestina (http://www.palestin e-info.co. uk/)O individuo da foto é o líder Nizar Rayan, morto polo Tzahal onte. Lede atentamente sobre todo o parágrafo no que asegura que foi él quen inventou a idea de utilizar a poboación inocente como escudos humanos. Eles mesmos o recoñecen e ademáis confirman as políticas de aviso previo do Exército de Defensa de Israel.
En canto ao ataque á súa casa, engadir que segundo informan as IDF, o protocolo do exército está sendo o seguinte:
1º chamar por teléfono casa por casa para avisar á poboación dun inminente ataque.
2º lanzar un mísil que produce forte estrondo coma segundo aviso.
3º atacar.
Ate agora a maioría dos mortos civis, prodúcense porque non atenden estes avisos. E no caso concreto de Rayan, antes do ataque, segundo informa a web do IDF, o exército israelí consultou co asesor xurídico do goberno, Meni Mazuz e do exército para que confirmasen que non se incorría en ningunha ilegalidade internacional. Dicir que o Dereito Internacional ampara os ataques contra zonas desde onde se recibe fogo, incluso se hai poboación civil.
Esta é páxina en cuestión:
http://www.palestin e-info.co. uk/en/default. aspx?xyz= U6Qq7k%2bcOd87MD I46m9rUxJEpMO% 2bi1s7Yq6KZIGGwb WYV2rCr8sDPfT09J Jfk1Si4RYItLZreB qI1a9UBVMOMlchh0 4motfpJGidgMe2% 2bIFkNzDtMSrJW8A PH1WOApepXMR2VgV N3BE%3d
Até que nível chega a justificaçom sionista do genocídio palestino. Olhade para o comentário anterior (e os anteriores, insultantes).
Contade com todo o meu apoio nas concentraçons!
Escuite na RG que se está a preparar outra em Santiago, é certo?
LA VUELTA AL MUNDO - DIARIO EL LITORAL – SANTA FE - ARGENTINA
La guerra y la paz en Medio Oriente
Rogelio Alaniz
Hace ocho años que desde la Franja de Gaza se bombardea a ciudades y pueblos del sur de Israel. En algún momento se firmó una tregua, frágil, inestable, pero tregua al fin. No sé por qué motivos los terroristas de Hamas consideraron que el acuerdo de paz incluía arrojar un determinado número de explosivos por día. Ninguna de las organizaciones pacifistas del mundo dijo demasiado sobre el tema. El silencio de algunas se justifica porque consideran que Hamas es un movimiento de liberación y que la violencia en manos del pueblo no es violencia, es justicia. Otras callan porque estiman que -como dijera Amos Oz- Hamas es una banda de bellacos a la que no se le puede exigir los compromisos que les corresponden a los Estados.
Planteadas así las cosas, Israel está obligada a soportar el bombardeo periódico desde Gaza, pero si en algún momento -sobre todo cuando las cuotas de bombas permitidas empieza a excederse- decide responder como corresponde, el mundo de las organizaciones pacifistas se rasga las vestiduras y derrama lágrimas ardientes por la tragedia del pueblo palestino.
Ocurre que los bellacos de Hamas pretenden disfrutar de todos los beneficios de un Estado y no hacerse cargo de ninguno de los compromisos que significa asumir la estatidad. Controlan una población de un millón y medio de habitantes, mantienen el monopolio de la violencia sobre el territorio, militarizan a la población civil, pero cuando la Nación a la que agreden les responde como se merecen, reclaman que el mundo sea solidario con ellos.
Es más, los ataques de Hamas a Israel están dirigidos a la población civil; los ataques de Israel procuran golpear a los terroristas y a sus bases materiales. Es lo que hicieron ahora. La gran herida al orgullo militarista de Hamas es que el noventa por ciento de los objetivos atacados fueron militares. Los muertos y heridos en su inmensa mayoría fueron terroristas. Para la propaganda victimizadora de Hamas ésta es la peor noticia que pueden recibir. La derrota militar y política fue tan grande que Abbas desde Cisjordania les reprochó haber roto la tregua deliberadamente.
Desde Egipto -sobre todo cuando se enteraron de los túneles que armó Hamas para comunicarse ilegalmente con ese territorio-, los criticaron con términos muy duros y les reprocharon -esto es importante- oponerse a que la población civil sea asistida. El dato merece mencionarse: para Hamas es decisivo presentar a la población civil -a la misma que usan de escudo- como víctima, de modo que la tontería y la mala fe antisemita que pulula por Occidente se sensibilice con la supuesta tragedia de un pueblo.
La Franja de Gaza es un pequeño territorio en el que se apretujan más de un millón y medio de palestinos. Empobrecidos, ignorantes, resentidos, adoctrinados en el odio desde siempre, soportan con resignación y mansedumbre ser usados por terroristas profesionales cuyo oficio exclusivo es rezar y matar. En la Franja de Gaza, las órdenes de Hamas no se discuten, se acatan o se acatan. Quien no las admite es acusado de traidor y ejecutado en el acto.
Hace unos años, desalojaron del poder a sus paisanos de Al Fatah y declararon la guerra santa a Israel. En todas sus declaraciones y anuncios, Hamas ha sostenido que su objetivo es destruir a Israel y arrojar los judíos al mar. Esa meta está fuera de toda discusión. Golda Meier, con su estoico humor judío les dijo más o menos lo siguiente: “Entiendo que nos quieran borrar del mapa, pero, ¿realmente pretenden que cooperemos con ustedes para lograr ese objetivo?”.
Algunos dirigentes de Hamas pueden admitir en determinado contexto alguna negociación, pero como dijera su líder máximo, la negociación y la guerra para nosotros no son una contradicción, son parte del mismo objetivo, negociamos y guerreamos. Como le gustaba decir a un dirigente argentino: “Los que quieran entender que entiendan...”.
En Israel, la guerra y la paz son temas abiertos al permanente debate. La izquierda israelí, los sectores moderados y pacifistas, sus burgueses que viven muy bien y quieren disfrutar en paz de sus riquezas, sus intelectuales cada día más críticos, suelen en más de un caso, ser muy mordaces con sus dirigentes. Hace unos días, ese excelente escritor que es Amos Oz publicó una nota en los diarios advirtiendo sobre los riesgos de una invasión israelí a la Franja de Gaza. Particularmente, indicaba sobre la campaña internacional en la que a Israel se lo presentaría como el Estado agresor y a los terroristas como víctimas. Conceptos parecidos expresó el político e historiador Shlomo Ben Ami.
En el viaje que hice a Israel a principios de este año, tuve la oportunidad de conversar con amigos santafesinos que viven allí. Todos, por lo menos su gran mayoría, bregan por la paz, entienden que el futuro de Israel debe ser la paz y se lamentan por la ceguera y el fanatismo de los dirigentes palestinos que condenan a su pueblo a la guerra y a la muerte. Me lo decía un amigo en Tel Aviv: “Quiero la paz con los árabes, pero si me quieren matar a mí o a mi familia me voy a defender. ¿Está mal eso?”.
Escuchaba esas reflexiones y recordaba la entrevista que Oriana Fallaci le hiciera a Golda Meier, y la respuesta de la entonces primera ministra sobre la cuestión de la guerra: “No nos gustan las guerras, ni cuando las ganamos. No nos regocijamos por las guerras. Nos regocijamos cuando desarrollamos un nuevo tipo de algodón o cuando en Israel florecen las fresas”.
Esa retórica no la he escuchado en los labios de los dirigentes de Hamas. Esos debates, esas miradas críticas sobre la realidad política interna de Israel, esas polémicas sobre lo que corresponde hacer y cómo hacerlo es lo que califica a Israel como la gran Nación democrática de Medio Oriente. Su aparente debilidad es su fortaleza y, por sobre todas las cosas, es el síntoma más elocuente de que la causa que defienden es justa o, por lo menos es más justa que la que sostienen los terroristas de Hamas con su fanatismo islámico, su instinto de muerte, su adhesión incondicional a la teocracia de Irán y la dictadura Siria.
Para Israel, no es sencillo tomar la decisión de marchar a la guerra. Una gran Nación, pluralista, democrática y pujante tiene mucho para perder con la guerra. Vuelvo a citarla a Golda Meier: “Un líder que no duda antes de enviar a su Nación a la guerra no es apto para serlo”. Esos escrúpulos no los tiene Hamas, pero lo que no se le puede negar a un Estado, el único Estado en el mundo cuya existencia está amenazada por varias potencias, es el derecho a defenderse.
La paz es un gran objetivo, pero a la paz hay que merecerla. Hamas no quiere la paz y muchos palestinos suponen que es más digno el paraíso de Alá que la vida. Ésa es la verdad y ésa es la tragedia de Medio Oriente. Puede que alguna vez esta realidad cambie, pero ello ocurrirá cuando -al decir de doña Golda- “los palestinos amen a sus hijos más de lo que nos odian a nosotros”.
Por cierto ¿Hacía falta hacer la mini-concentración al mismo tiempo que terminaba la CABALGATA DE LOS REYES MAGOS (en Monforte de Lemos) a eso de las 20.00 horas cuándo se decía que la concentración (que no paso mucho más de 10 sujetos) empezaba a las 18 h?
Vaya forma más sucia de aprovechar un acto entrañable dirigido a los niños por una causa política.
Non entendo como poden estar colgados certos comentarios nesta páxina. Considerar ao estado de Israel como un estado normal é partir dun suposto falso, xa que naceu dunha usurpación de territorio, apoiado no fanatismo relixioso xudeo (de diversas tendencias políticas). Para crear o estado de Israel houbo que botar aos palestinos. Contar os mortos israelitas como equiparables aos palestinos é falta de matemática ou puro racismo, como se cada israelita valese por mil palestinos. Simplemente con empregar os dereitos humanos como referente a ecuación resólvese con claridade. Quen non quere ver esto é que ten outros criterios para xulgar as cousas. Por exemplo a xustificación para comezar esta campaña xenocida son os foguetes lanzados por Hamas. ¿Pero é que a poboación de Gaza vivía nunha situación normal? ¿Acaso a tregua implicou que Israel respetase os dereitos humanos da poboación palestina e as resolucións internacionais como a 242? Israel practicou dende a súa aparición (e coa Hagana, o fixo ata para forzar á súa aparición) a política de feitos consumados e unha lóxica en certo modo semellante á nazi do "espazo vital" ou "lebensraum". Esa lóxica leva so a dous fins que parecen unha especie de vinganza histórica contra a humanidade da que os palestinos son como unha especie de chivo espiatorio. Ou ben o pobo palestino vai ao exilio, á diáspora, ou ben, se resiste, so pode agardar o exterminio, un holocausto lento pero constante. Quizais haxa algunha fórmula de entendemento, pero para eso a existencia de Israel debe aportar algo positivo aos palestinos, poboadores lexítimos do seu territorio. Non se pode negociar dende a imposición violenta, so dende a aceptación dos dereitos básicos e a busca dun beneficio compartido. Ademais disto, moitos dirixentes do estado de Israel terían que pasar polo TPI por violar o dereito internacional, os dereitos humanos e a convención de Xenebra. Entón poderíase considerar que estamos diante de dúas partes en certa condición de igualdade. Pero o que leva sucedendo dende o 1948 é unha barbarie e un verdadero atentado contra a humanidade por parte do estado de Israel. E por moitos enfoques que se lle queiran dar ao asunto, so sendo un fanático defensor da política dese estado (por razóns relixiosas, de filiación por dogma político, ou de puro racismo) se poden negar uns feitos que están perfectamente recollidos pola historia recente. Non se trata dunha historia maniquea, que os palestinos e palestinas sexan todos bos, por desgracia non se trata dun conto, pero si hai uns responsables claros de matanzas, con nome e apelidos, como o fora Sharon no seu día. A condición noxenta do nazismo non ten que ver con que as súas vítimas fosen mellores ou peores, do mesmo xeito que as noxentas actuacións do estado de Israel son independentes da condición moral de Hamas. So hai que ver os feitos actuais e pasados para extraer pautas de actuación típicas e obxectivos propios desas actuacións, dende moito antes da existencia de Hamas. Quenes so ven como causa do que sucede estos días ao lanzamento de foguetes dende Gaza e falan de resposta desproporcionada de Israel ou discuten se é ou non lexítima defensa non entenden nada, é como se cresen que a vida dunha persoa se explica polo que fixo dende esta mañán. ¿Por que aparece Hamas? ¿Que é Hamas? ¿Que fai en Gaza e por que gañou alí unhas eleccións? ¿Un palestino pode estar contento co trato que lle da o estado de Israel? ¿E se non o está, que alternativas ten para expresar as súas queixas? E se tivese razón nesas queixas, ¿que alternativas tería de conseguir dese estado unha compensación ou a fin dos factores que orixinasen esos perxuizos?
Por desgraza estas últimas son todas son preguntas retóricas.
Para Fer e Iñaki:
Si queréis escuchar la voz de María Velasco, es una palestina-española residente en Gaza.
No tengáis miedo de oirla y leer su web: no es proisraelí...es propalestina. Lo que si no es pro Hamás.
En su conversación telefónica desde Gaza ir a:
http://agai-galicia-israel.blogspot.com/2009/01/entrevista-en-directo- cunha-espaola-en.html
En su web se puede leer esto:
Matar a personas inocentes en atentados terroristas, se convierte en Kafir Murtadd Mustahlil, es decir en apóstata, por haber pretendido hacer halal (istihlal) el asesinato de inocentes, crimen que el Sagrado Corán y la Sunna del Profeta Muhammad, Dios le bendiga y salve, prohíben expresamente.
La causa del terrorismo es la ignorancia y el fanatismo y la solución es la educación.
Mientras los palestinos continúen sin aceptar la existencia del Estado de Israel y sin renunciar a la violencia, tal como sigue defendiendo Hamas en todos los foros, no habrá paz, ni estabilidad, ni seguridad para Oriente Medio. Se trata de aceptar la realidad nacida en 1948, el Estado hebreo, y de ser capaces de convivir con ella en paz y armonía, construyendo junto con sus vecinos un marco que haga compatible el desarrollo social y económico con una democracia creíble. Sin embargo, la realidad al día de hoy es muy distinta y el liderazgo palestino se muestra muy torpe a la hora de conducir a su propia gente. En definitiva, se trata de ser pragmáticos, hablar de política, sentarse a negociar y aceptar las realidades sobre el terreno.
Ya se ke es muy democratico escuchar todas las versiones, pero lo que no se puede decir son cosas como "los bellacos de Hamas", "_Israel esta condenada a soportar los bombardeos periodicos sobre Gaza" cuando en tan solo en un dia de ataque (6/01/09)Israel ha matado a mas civiles que todos los misiles caseros Qasam que llevan disparado (y muy seguro ke dispararan. Israel ha matado a más civiles en diez días que el propio Hamás en sus veinte años de historia. Casi el doble. En semana y media.Asique todas las justificaciones de la invasion militar israeli me dan la risa. Por que no matan a Bush si tan sionistas son...
As matanzas e desprazamentos de Israel comezaron antes da existencia de Hamás, querido josue, e nin a realidade naceu no 1948 nin Palestina estaba despoboada antes de crearse o estado de Israel (ou os centos de miles de refuxiados palestinos que este probocou son non-persoas, como as súas terras non-lugares).
Condea a Hamás,si, pero como existe algo que se chama dereitos humanos, podes lelos e despois analizar a historia das accións do estado de Israel dende o 1948.
Os estados sempre teñen quenes os defendan e xustifiquen, así o tivo a alemaña nazi, os E.E.U.U. das bombas de Hiroshima ou Nagasaki, a reusia de Stalin, o franquismo ou o propio Israel.
O outro día Carlos Mendo, xornalista da SER comparaba a Hamás con ETA e a Israel con España para lexitimar a acción Estado hebreo como lexítima defensa . So imaxinemos que o Estado español estivera facendo en Bilbao o mesmo que o de Israel en Gaza.
A quen defende a actuación de Israel, a xustiza poética debería levalo inmediatamente a Gaza, para seguir a defendela sobre o terreo. As veces falar e pateticamente fácil.
Es que con esta gente no se puede razonar: no tienen ni idea de Hamás, ni de su funcionamiento, ni de las escuelas de Hamás, ni de su armamento (¿de dónde han sacado tanto?) ni de política internacional, ni de los países enemigos de Israel, ni del funcionamiento interno de este país, ni del resto de países del globo ¿dónde estaban estos cuando se cometían los genocidios de Darfur y Ruanda?
Para Iñaki 7 de enero.
No sé quien es Carlos Mendo pero recuerdo exactamente que lo mismo dijo Piqué cuando era ministro de asuntos exteriores con Aznar en una visita a Israel. ¿Y sabes que pasó? Que el comandante Aznar lo mando callar y ¡¡rectificar¡¡. Lo recuerdo bien.
O teu párrafo
A quen defende a actuación de Israel, a xustiza poética debería levalo inmediatamente a Gaza, para seguir a defendela sobre o terreo. As veces falar e pateticamente fácil.
Estou de acordo. Pero tamén engadiría que quen defende a actuación de Hamás...debería levalo a Gaza. Ambolosdous.
Emporiso eu estiven en Sderot, vin os artefactos lanzados polos de Hamás gardados nas estanterías da central de policía. Hai centos deles. Impresiona moito. Vin os refuxios, os destrozos, vin e escoité o cabreo da xente que non escoitaba verbas cara os de hamás para que pararan de disparar ¡ e habían firmado unha tregua ¡
É agora que encheron tanto os c...e Israel tivo que responder militarmente a unha agrsión militar, resulta que os malos son os isrealíes. Non estou de acordo co esa opinión.
Hoxe no informativo de TV1 dixeron que dende o 19 de decembro que rematou a tregua e Hamás non quiso prolongala, todolos días chegaban 80 proxectis.
¿quén aguanta iso?
Eu non.
Atte.
A josue.
Mentras ti poideches entrar en sderot, centos de miles de palestinos non poden sair de Gaza e non saben se poderán seguir vivos o día de mañán.
Pero supoño que en algo tes razón, os políticos e militares israelitas deben estar pensado cos collóns, porque se tivesen cabeza e corazón non farían o que están a facer.
Tamén Hitler tiña moitos argumentos para falar do inxusto que fóra o mundo con Alemaña tras a segunda guerra mundial, e tamén, como no caso dos políticos e militares israelitas de hoxe en día había moita xente disposta a escoitalos e facer da paranoia e do odio un argumento de xustificación da violencia.
Sderot naceu nos anos 50 do pasado século, e so é cidade dende o 1996. Hai palestinos que en calqueira momento poden ser asasinados polo exército israelita que son máis vellos que esa vila.
Xa me cansa discutir sobre cousas que so non son evidentes para quen non quere ver. Vivir a carón do cárcere non é vivir no cárcere, os pronomes e os adverbios importan. Se tes a posibilidade de viaxar a Gaza, vai, e se podes falar con xente palestina faino. Do contrario non terás unha visión realista e polo menos, por respeto aos mortos, poderías ter en conta onde escribes as túas opinións. E se sabes contar, conta o número de mortos e refuxiados nun e noutro bando dende o 1948.
Como diría Kant, "sapere audere!".
Onde puxen segunda, léase primeira guerra mundial, non creo que Hitler estivese para moitas lerias tras o que se fixo no búnker no 1945.
O Estado de Israel é ilexítimo de orixe e de exercicio. Debe desaparecer. Hamas é froito de Israel: plantou a semente e logo a rega levando aos palestinianos á desesperación. Si, do mesmo xeito que Israel é froito das potencias occidentais: plantaron a semente e logo a regan co apoio activo, o silencio cúmplice ou a indiferenza do rabaño. O xusto sería a creación dun único estado laico e democrático para todos os palestinianos (entre os que inclúo aos de relixión hebrea descendentes dos que estaban alí ANTES da creación do Estado de Israel)
Publicar un comentario en la entrada